Kasper Overbeek - Comm. externe betrekkingen & PR

Bij mij kwam de keuze om geneeskunde te studeren wellicht iets anders tot stand dan bij de meeste geneeskundestudenten. Ook al had ik geen jeugddroom om ooit dokter te worden, de keuze was vrij snel gemaakt: al het andere viel af. Ik wilde een beroep waar ik veel kennis voor nodig had, en waar ik deze kennis elke dag weer in de praktijk moest toepassen. Al snel is gebleken dat ik bij geneeskunde op mijn plek ben, en nooit heb ik er aan getwijfeld; ooit ben ik dokter!
In mijn tweede jaar vond ik het tijd om wat meer van het studentenleven te ontdekken, en met de activiteitenraad hebben we een hilarisch en fantastisch jaar gehad. Toen ik aan het einde van dat jaar plotsklaps werd gevraagd voor het bestuur, was de chaos compleet. Na lang wikken en wegen vond ik mezelf met 19 jaren niet klaar voor een jaar besturen, en vond ik het te vroeg om er een jaar voor opzij te zetten. In plaats daarvan stopte ik mijn tijd in nachtenlang posters en filmpjes maken voor de snowcie en vermaakte ik me al poppenkast-spelend bij de ABCie. Door de eerste coschappen werd ik alleen maar bevestigd in mijn keuze om arts te worden, maar er begon ook iets te knagen. Ik wilde mezelf niet nu al in het ziekenhuis storten, en wilde eerst nog meer zien, leren en ontdekken. Na enorme twijfels gaf ik aan toch eventueel bestuur te willen doen. Toen ik een tijd later nogmaals werd gevraagd, hoefde ik niet veel langer na te denken. Ik ga ervoor!

Inmiddels maar liefst 21 jaren oud, zal ik aankomend jaar de externe betrekkingen & PR op mij nemen, waar ik enorm veel zin in heb. Met een passie voor alles wat bij promotie hoort, een mond die vrij weinig stilstaat, en de door anderen aan mij toegewezen motto’s ‘Mailen is delen’ en ‘Wie het hardst lacht, lacht het best’ hoop ik dit tot een goed einde te brengen. Samen met mijn aankomende bestuursgenootjes wordt komend jaar fantastisch!