Lisanne de Koster - Fiscus

Als kind speelde ik thuis al graag met de verbandtrommel. Mijn broertje en barbies moesten er regelmatig aan geloven en kregen dan een ‘gebroken’ arm of been volledig ingepakt in verband. Op een minder oplettend moment van mijn moeder heb ik zelfs ooit voor de lol een pootje van onze poes gespalkt en gezwachteld. Hoewel de poes het roerend oneens was met het plezier hiervan, was het eigenlijk toen al wel duidelijk: ooit word ik dokter.

Na een valse start bij Taal- en Cultuurstudies vond ik vier jaar geleden mijn plek bij Geneeskunde in Utrecht. In studie en studentenleven zijn mijn kennis en karakter enorm gegroeid en dat doen ze nog steeds. De MSFU “Sams” heeft hier zeker aan bijgedragen. Ik vond het geweldig om deel uit te maken van de toneelraad, MCDcie, almanakraad, ABCie en congrescommissie en met hen met veel enthousiasme vele geweldige activiteiten te organiseren. De gezelligheid en vergaderingen over wilde plannen had ik nooit willen missen. The sky was the limit, ik kon er mijn creatieve ei kwijt en heb eindeloos hard gelachen met de vrienden die ik er heb gemaakt. En nu is er een nieuwe uitdaging: een bestuursjaar.

Toen ik vorig jaar aan de almanak werkte en dagen achtereen op de HBS doorbracht, heb ik het hardst van allen geroepen dat almanakraad genoeg was en ik nooit bestuur zou willen doen. Dat ik – mocht ik ooit gevraagd worden – de voordeur in het gezicht van het bestuur dicht zou smijten. En toen werd ik gevraagd, in maart dit jaar. Mijn kersverse mede KKB-ers vreesden ervoor dat ik me aan mijn woord zou houden en dat daadwerkelijk zou doen, dat het bestuur terug zou komen met lege handen, weggestuurd met een ferme “nee” en een schaterlach van mij. Maar ik deed het niet. En hoewel ik wekenlang heb getwijfeld wat de juiste keuze zou zijn, ben ik nu heel blij dat ik voor de uitdaging van een bestuursjaar heb gekozen. Waar ik drie jaar geleden nog wars was van alle ‘verenigingsmaniertjes’ (iets wat mijn toneelraad en almanakraad zeker kunnen bevestigen) heb ik nu een hart voor de MSFU “Sams” en zet ik me met veel liefde en plezier in voor mijn raden en commissies. Ik hoop op een zelfde manier in mijn bestuursjaar te kunnen staan en alles uit mijn functie als fiscus te kunnen halen wat erin zit. Dit jaar wordt voor mij een onderbreking van mijn master, waarvoor ik zelfs een al geregeld coschap in Nepal heb afgezegd, maar tevens een nieuw avontuur. Ik hoop dat het komende jaar me veel unieke, schitterende en leerzame momenten en contacten gaat brengen en dat het me veel over mezelf zal leren met betrekking tot organiseren en het dragen van verantwoordelijkheden. Met de groep mensen met wie ik deze uitdaging aanga, heb ik er het volste vertrouwen in dat het in ieder geval een ontzettend gezellig jaar zal worden.

Als ik later groot ben, word ik dokter. Maar nu nog even niet.