ab Actis

Jeroen Gregoire

          

21 jaar geleden kwam ik ter wereld in het zuiden van  het zuiden van Nederland: Heerlen. Het liefst was ik zo lang mogelijk in de buik van mijn moeder gebleven, maar ruim een week te laat en een keizersnee later, was ik er toch! Ik groeide op in de heuvels van Zuid-Limburg, samen met mijn ouders en twee broertjes.

In mijn jonge jeugd speelde ik veel buiten, mede gestimuleerd doordat ik op de Vrije School zat. Verder speelde ik piano en deed ik aan karate. Na mijn basisschooltijd verhuisden we naar het dorpje Mingersborg, wat met nog geen vijftig inwoners eigenlijk de titel dorp niet waard is. Ik ging ook naar de middelbare Vrije School in Maastricht, waardoor ik elke dag met de bus naar school moest. Hier zat ik echt op mijn plek en ik rolde met gemak door mijn middelbare schooltijd. In de eerste paar jaar was ik nog erg rustig en verlegen, maar hoe verder ik kwam, hoe leuker het werd, aangezien ik steeds meer uit mijn schulp kroop. Ik maakte leuke vrienden en beleefde leuke avonturen.

De keuze om geneeskunde te studeren was niet eentje die al lang was gemaakt. Heel veel studies en beroepen heb ik overwogen, van boer tot journalist, van biomedisch technoloog tot spion, maar uiteindelijk speelde mijn rol als ober de doorslaggevende factor. Het allerleukste vond ik hier namelijk het sociale contact met allemaal verschillende mensen. In het begin van jaar zes wist daarom dat geneeskunde de studie van mijn keuze werd. Als jongen uit een klein dorp uit Zuid-Limburg naar de grote stad Utrecht was een grote stap, maar ik zat al heel snel op mijn plek. In mijn eerste jaar heb ik meteen ontzettend goede vrienden gemaakt op de skireis van de MSFU “Sams”. Ook ging ik in mijn eerste jaar bij de U.S. Histos, de zeilvereniging waar ik ook vrienden heb gemaakt en heb leren zeilen.

Tijdens mijn studie leerde ik steeds meer over mezelf kennen en kwam ik er steeds meer achter als ik maar deed wat ik leuk vond, dat ik dan goed in mijn vel zit. Aan het eind van mijn eerste jaar ben ik bij de buitenlandse excursie commissie gegaan, waarmee ik een ontzettend leuk jaar heb gehad. Daarnaast heb ik ook de almanak gemaakt met een commissie. Tegen het einde van mijn bachelor kwam ik er steeds meer achter dat ik een andere uitdaging dan geneeskunde nodig had, waarbij ik mijn pijlen had gericht op de studie natuurkunde. Echter kwam toen de vraag of ik een bestuursjaar wilde gaan doen. Na lang wikken en wegen heb ik besloten ja te zeggen, om er dit jaar een fantastisch jaar van te gaan maken met een fantastische groep mensen. Ik kan niet wachten om mij volledig in te zetten voor deze nieuwe uitdaging en voor al het leuks wat de MSFU “Sams” en haar leden met zich meebrengt.