Hobbel, hobbel, gat in de weg...

Onderhand zijn wij vier maanden onderweg in ons bestuursjaar. Een nogal hobbelige weg zou je het wel kunnen noemen. Ik (Mischa) zou het tot nu toe vergelijken met een avontuurlijke roadtrip. Soms rijd je door een regenbui, heb je een lekke band of zit je in vast de modder en soms rijd je met een zonnetje op je gezicht, staat er een lekker muziekje aan en geniet je van alle mooie natuur om je heen. En nu iets concreter: de regenbui zou ik definiëren als bijvoorbeeld de avondklok en de stralende zon zal iets zijn als versoepeling van de maatregelen waardoor we meer ruimte krijgen om leuke dingen te doen en te organiseren. Maar zoals iedereen weet, op het weer heb je geen invloed. Dus we moeten er, ongeacht de omstandigheden, het beste van maken. Goed nieuws! Daar zijn we wel redelijk goed in denk ik. In deze plog kunnen jullie lezen waar we ons zowel mee bezig houden om onze roadtrip onvergetelijk te maken! 

Leuk kiekje tijdens onze roadtrip

We stappen in de veel te hippie bus waar we door de vorige plog werden afgezet: half november. Het was tijd voor onze eerste algemene leden vergadering (ALV). Helaas moest deze online, maar dat maakte de input vanuit iedereen zeker niet minder. Tijdens deze ALV mochten we een hele goede mededeling doen, namelijk: raden en commissies mogen weer vergaderen op de Hamburgerstraat! Wat waren we hier blij mee, want het is ook best wel leuk om iedereen in het echt te zien in plaats van steeds online. De leden van de ABCie waren de ‘gelukkigen’ die hier als eerst gebruik van mochten maken. 

Kijk die blije hoofden!

Ons geluk kon niet op, maar helaas vertelde Rutte ons twee weken later in de persconferentie dat we de boel weer dicht moesten gooien. Balen… Balen… En door! We hadden de smaak te makken gekregen met het zien van iedereen, dus wilden dat graag meer doen. Daarom besloten we warme chocolademelk met slagroom en een koekje uit te delen voor iedereen die wel even een break kon gebruiken. Gedurende vier dagen was het mogelijk om langs te komen en elke dag stond er een andere enthousiaste bestuurder/ster klaar om een vragenvuur afteschieten op ieder persoon die voorbij liep. Samser dan wel niet Samser, ieder persoon werd slachtoffer van onze behoefte om met anderen te praten. 

Gratis warme chocolade en koekjes van Tijn; wat wilt een mens nog meer?

Soms vraag je je misschien af wat wij allemaal doen wanneer er eigenlijk niet zoveel gebeurt. Goede vraag, dat vragen wij ons ook af. Naast heel veel mails beantwoorden, vullen we ook onze tijd met ‘ontspannende’ belangrijke dingen. Zo hebben de mannen bijvoorbeeld in het kader van kerst een recyclebare én inklapbare kerstboom geknutseld waarmee we de Hamburgerstraat toch een kersttint konden geven.  

Prachtig geknutselde recyclebare kerstboom gemaakt door de 'mannen'

Sporadisch komt er ook nog een activiteit voor ons om de hoek kijken. Wat namelijk nog altijd mogelijk is gebleven, is afhaaldiners. De kookcie heeft zich in januari weer keihard ingezet om een superlekker diner klaar te maken, met dit keer als thema après-ski. Dat betekende flammkuchen, kaasfondue en flugel! 

    

Bram samen met de kookcie aan het werk voor een mega lekker diner!

Een bestuursjaar staat normaal berucht om de ‘bestuurskilo’s’. Een voordeel aan een jaar als deze, is dat die bestuurskilo’s (ondanks het lekker diner van de kookcie) ook wel wegblijven. Jeroen, Alise, Marinka en Bram zijn erg sportief ingesteld en sporten erop los. Hardlopen, squashen en wielrennen, niks is te gek. Tijn en ik daarentegen zijn wat meer van rustig een balletje slaan in de buitenlucht. Iets waar je niet té moe van wordt, vinden wij erg prettig. Paradoxaal zijn wij beiden wel bloedfanatiek en willen we de bal het liefst naar de andere kant van Utrecht rammen. Dat leidt tot ballen in struiken en op andere tennisbanen. Voor de geïnteresseerden: tot nu toe heeft Tijn één keer gewonnen, maar ik ook. To be continued… ps. Vergeet niet een banaan te eten voor de snelle suikers. 

Tijn en Mischa gaan sportief!!!

Maar goed, bezig blijven dus. Wat kan je nou beter als bezigheidstherapie doen dan klussen? Aan de Hamburgerstraat kan altijd wel geklust worden denk ik. En opgeruimd. Potverdikkie wat kan een pand een hoop spullen verzamelen. Zoals men altijd zegt: “De Hamburgerstraat geeft en de Hamburgerstraat neemt.” Gelukkig zitten wij allemaal redelijk op een lijn en hebben we een hoop oude dingen weggegooid. 
Verder zijn we druk bezig geweest met schuren van deurposten, opruimen, schilderen, opruimen, schoonmaken en nog meer opruimen. Voor opruimen heb je natuurlijk ook wel goede prullenbakken nodig. Helaas waren de ‘oude’ prullenbakken al redelijk aangevallen door muizen, dus was het wel tijd voor een nieuwe vonden we zelf. ’S Ochtends keken we met z’n allen naar mooie prullenbakken, maar conclusie: erg duur, dus maar marktplaats in de gaten houden. Toen Alise echter ’s middags aan het fietsen was, stond er een prachtige prullenbak (precies die, die we wilden) langs de weg. Alsof een onverklaarbare kracht ons deze mooie prullenbak had geschonken, prachtig en gratis! Beter dan dat wordt het niet. Dus onze powervrouw Alise was de beroerdste niet en nam het wondertje mee op de fiets richting de Hamburgerstraat. 


Alise met onze gratis prullenbak, wat een trofee!

Jeroen is veranderd in een smurf na het schuren van de deurposten.

En dan zijn we voor nu weer aangekomen op een tussenstop, het einde van onze roadtrip is gelukkig nog niet in zicht. Ondanks dat er ‘weinig’ gebeurt genieten wij nog steeds vol op van dit mooie avontuur met z’n zessen. Al hopen we snel weer wat lifters op te kunnen pikken om verhalen mee te delen en leuke dingen mee te doen!