Praeses

Mischa Schijvens 

Mischa Schijvens – praeses
In stuitligging met mijn benen in een spagaat en mijn tenen als eerst, kwam ik, wat onhandig, op 29 augustus 1997 ter wereld. Ik werd geboren op een vrijdag, waardoor mijn voorliefde voor het weekend al snel ontwikkeld was. Geboren als laatste in de rij van drie zusjes, was ons gezin compleet. Papa en mama omschrijven mij als een blij, maar kalme baby, bewust van haar omgeving van de mensen die erin voorkomen. Wanneer ik echter aan mijn vrienden vroeg om mij te omschrijven kwamen er woorden als “fruitig”, “vrije vogel”, “kipnugget” en “avontuurlijke groente” omhoog.

Ondanks het feit dat ik vaak word vergeleken met eten (mijn vrienden noemen me mais), ben ik niet erg groot geworden. Met mijn kleine beentjes bewandel ik het levenspad en geniet ik van alle dingen die daarin voorkomen. Toen ik had besloten om geneeskunde te studeren in Utrecht, was het tijd om de koeien van het boerendorp in te wisselen voor de chaos van de stad. Ondanks het feit dat ik mijn hond, James hond, nu vaker moet missen dan voorheen, woon in nu al vier jaar met veel plezier op mezelf.

In het begin van mijn studentenjaren heb ik met plezier veel tijd gespendeerd bij MSFU “Sams”, voor 2,5 jaar kon ik er geen genoeg van krijgen. Ik was vaak te vinden bij activiteiten en reizen, maar was ook actief bij verschillende raden en commissies. Een van de jaarlijkse highlights blijft voor mij toch wel de skireis. Wellicht om het feit dat mijn ouders al ski’s onder de maxi-cosi bonden toen ik nog niet eens kon lopen. Na het afronden van mijn bachelor was het voor mij tijd om eventjes af te wijken van het geneeskundepad om een mooie reis door Zuid-Amerika te maken. Hier zwom ik met zeeleeuwen, maakte ik een roadtrip in een veel te hippe bus en hobbelde ik verschillende bergen op en af om de mooiste plekken te zien. Hier kan ik nog veel meer over vertellen, maar dat lijkt me leuk om een keer persoonlijk te doen. Helaas werd er door Corona abrupt een einde gemaakt aan mijn avontuur en moest ik hals over kop terug naar huis. Terwijl ik nog aan het landen was in mijn kamertje in Utrecht kwam er al een volgend avontuur aan: een bestuursjaar bij de MSFU “Sams”. Ondanks gekke tijden en onzekerheid weet ik dat wij er een geweldig jaar van gaan maken. Het wordt er in ieder geval één die niet volgens de boekjes gaat, maar daar houd ik wel van!